این روزها بخش عمده ی زندگیم در خواب سپری میشه. تا جایی که واقعا تمییز قائل شدن میون رویا ها و واقعیت،برام، کار طاقت فرسایی شده .
 استرسهای ناشی از امتحانات آخر هفته و عصبیتهای گاه و بیگاه اینطرف و اونطرف هم مزید بر علت شده واز اونطرف دردی که در تمام ساعات بیداری همراهیم میکنه ...
همه ی اینها سبب میشه که این روزها نمودار آستانه ی حساسیتم نزولی اکید بشه و مانع از این بشه که من کنترل خوب و مناسبی بر اعمال و افکارم داشته باشم .
کاش عقربه ها کمی دست از این همه بازیگوشی ور میداشتن و فقط یه ذره ـ به اندازه ی یه نفس ـ آروم میگرفتن.


* آگهی های بازرگانی:

به کمی آرامش و زمان نیازمندیم .
با ما تماس بگیرید:
http://faf1.blogfa.com

انگیزه ها رفته...

فردا...۱۰ صبح.
حوصلش نیست.
نمیرم!

کاش...

* میگفت: " اسب نفس بریده را طاقت تازیانه نیست"
میگم : " اسب نفس بریده را ،مروت،مسلخ است"

دلم تنگ شده برات!