دلا خو کن به تنهایی
که از تن ها بل خیزد!

دنبال مقصر نمی گردم ولی ... به نظرم منصفانه نیست! رفتارتو می گم و طرز فکرت. هر وقت یه چیزی ناراحتت می کنه باید اول از همه علتشو بگردی تو خودت ...

و چه سخت است تنها متولد شدن... تنها زندگی کردن... و تنها مردن...

یکی میاد ..یکی میره... یه وقت یکی میشه دو تا ...یه وقت دوتا میشه یکی... انگار قانون زندگی اینه ... مثل یه معادله ی ریاضی

گاهی هم بهتره که خودتو بذاری تو شرایطی که انتظارشو نداری یا تواناییشو در خودت نمی بینی... اگه این کار رو نکنی هیچوقت رشد نمی کنی!

تغییرات منو تو هم حس کردی؟ خودم که می بینمشون! باورم نمیشد که یه همچین چیزایی رو ولی انگار شده... خدا کنه یادم نری!

این چن- وقته دچاره کمبود امکاناتم نه کمبود وقت هر چند که به این هم دچارم از اون لحاظ.

*تمام تو ها شماهاست نه توی خاص!



**کاش میشد بچه ها فقط گریه نمی کردن

حس مادری؟ بیشتر غریزه اس!
انگار که دارم طبیعی ترین و عادی ترین کارهای دنیا رو انجام میدم. بزرگترین ایرادش اینه که فوق العاده ظریف و حساس و شکننده به نظر میاد.
هنوز فرصت نکردم احساسات و افکار و تحلیل کنم و انسجام ببخشم.

اونقدر چیزای متفرقه  و مختلف میان تو ذهنم... اونقدر دلمشغولی و نگرانی تو ذهنم هست که...
بدی داستان اینجاست که متاسفانه پیش بینی هام اغلب درست از آب در میان. و این هیچ ربطی به تو نداره که باز بترسی و نگران شی... بیشتر یه مسئله شخصیه با شعاع یه نفر از جوانب!
یه تصمیمی گرفتم. تا صبح فردا منتظر میمونم . اگه نشد عملی میکنمش.
تهدید کار ادمای ضعیفه!
اینارم مینویسم که نوشته باشم. هیچ ربطی هم نداره!

راستی!
کسی میدونه بچه ها (نوزادا) وقتی میخوابن خواب چیو میبینن؟

ممنون بابت توجهات و تبریکات.

۱-تولد:
اینجا ساری... ساعت ۱:۳۵ بعد از ظهر شنبه...
چهره ها و اسمها می چرخن... یه نفر میکشدم بیرون از میون این گرداب تصویر...



۲- بیمارستان:
انتظارشو نداشتم به هیچ عنوان... ۴۸ ساعت جهنمی... هیچ وقت هیچ کدوم اتفاقای افتاده تو این ۲۳ سال و اندی نتونسته بود اینطور تحت فشارم بذاره... اینجور گداخته ام کنه... چشمای بستش (ه اش)... صدای گریه ها ... فضای وهم آور ... تنهایی... اشک...


۳ـ بعد از ترخیص:
 هر روز آزمایش...دلهره های بازگشت ... اوج دوباره ... یاءس...گله...خواهش...

۴-اکنون:
اظطراب و انتظار... انتظار و انتظار و ... انتظار...

*میگه همینجور میشه که بهشت میاد زیر پاهاتون... همینجور میشه که بهتون میگن مادر!


** نمی دونم از کجا فهمیدین... حوصله ،وقت ، و کنجکاوی دونستنش رو هم ندارم... فقط می خوام درک کنین علتشو ... ولی اگه توضیح لازمین ... بگین که در اسرع وقت یه فکری بکنم برا جلسه دفاعیه!!!

*** نیازه بگم  بهار نارنجمو دعا کنین؟

تغییرات و تحولات همیشه با خودشون موجی از مقاومت رو همراه میکنن، که بیشترش منشا گرفته از ترسه... ترس از آینده ی مجهول و اتفاقات تازه ترش.
تو زندگی سعیم این بود که با حوادث کاملا منطقی و خونسرد برخورد کنم، هر جور اتفاقی، تا بتونم مقاومتها رو به حداقل برسونم.
اینبار هم همین اتفاق افتاد ، اما ... تغییر فوق العاده بزرگ و مهمیه... هرچند مشابهش رو قبلا داشتم ولی... درک بعضی مسائل و هضمش فوق العاده مشکله.
روزای اول گیج بودم شاید. باورم نمیشد،هنوزم نمیشه. فکر هم نکنم کسی از اطرافیانم منو بشناسه و باورش بشه. منتها کار از کار گذشته. باید و نباید... باورم میشه و نمیشه... آره و نه .. همه چی تموم شده.
حالا باید گفت خب حالا بعدش چی کار باید کرد... باید گفت نقطه سر خط


* دوست داشتن از عشق برتر است...
عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست...

**كاش كه بفهمي...

***اينجا بوي بهار نارنج پيچيده...تولدت مبارك

اضافه شد: براش دعا کنید...
به علت "زردی" توی بیمارستان بستریه!

همه میگن فرشته است،برا همینم آدم حسابش نمی کنن.
همه میگن خیلی پاک و ساده اس،برا همینم رو حرفاش حساب وا نمیکنن.
همه میگن خیلی خوبه ، برا همینم همیشه برا انبساط خاطرشون میان پیشش.
همه میگن خیلی ماهه، برا همینم ماهی یکبارم بهش سر نمیزنن.
همه میگن...خب... ولش.

*گاهی،رفتارش،بی تابم میکنه!

* فکر هم میکنه نمی دونم!

** فقط مشغله و دردسر و ... از همونا که میدونی!

چند وقتیست که هجمه ی شدیدی علیه جماعت مازندرانی در صدا و سیمای ما صورت میگیره... تحقیر و تمسخر به انواع و صور مختلف .تا جایی که از یک موضوع افتخار آفرین و غرورانگیز مثل راه اندازی سیستم ICT در روستاهای مازندران برای اولین بار در کشور ، تبلیغی درست می کنن که بیشتر از تبلیغ ضد تبلیغه! ( همون قضيه ي يه دوست مثل اينا داشته باشيم از هر چي دشمنه بي نيازيم!)و يا به بهانه ي اينكه أقايان پهلوي ها از اين منطقه بودند انواع و اقسام توهينها و تحقيرهارو تو اين ايام مبارك!در قالب نقد و فيلم و سريال و غيره و غيره نثار مردم اين خطه مي كنن.
من واقعا براي مردمم متاسفم!
در طول اين ۲۹ سال چون مازندران هم مهد رضا شاه بود و هم بعد از اون يكي از مراكز حزب خلق(***) ( به علت قطب صنعتي بودن استان در اون دوره ) دولت حتي يك قدم كوچيك هم براي رفاهشون بر كه نداشت هيچ اگه كارخونه و موسسه ي توليدي-صنعتي اي هم بود از بين برد. از اونطرف مسئله كينه ي ديرينه ي خراساني ها نسبت مازندراني ها در زمينه ورزشي(بخصوص كشتي) كه بالكل فاتحه ي مازندران رو در اين زمينه تو يه دوره ي نسبتا طولاني خوند.
امسال هم كه اين مسئله گاز. كه به تازگي روشن شده علاوه بر اينكه قرارداد ما با تركمنستان سر گاز وارداتي به پايان رسيده بود و آقايون هم بروي مباركشون نياوردن و فكر مي كردن بلاد خارج هم مثل همين مملكت بي سر صاحاب خودمونه و قرارداد تموم شده كه شده دندشون نرم خودشون تمديد سرخودش ميكنن ؛ در تاريخ ۳۰ خرداد ماه همين امسال آقاي برقعي معاون سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور نامه اي رو با اين مضمون كه اگه پارس جنوبي ۹ و ۱۰ رو افتتاح نكنيم  و يا واردات گازوئيل رو به ميزاني كه جوابگوي نيازكليه ي نيروگاهها و كارخونه هاي ما باشه افزايش نديم ،مملكت با توجه به اين روند مصرف تو زمستون دچار مشكل گاز ميشه، رو خطاب به آقاي احمدي نژاد نوشت .كه البته اطلاع داريد كه هيچ كس ككشم نگزيد و اين شد وضع زمستون و گاز و سرما و ما.

* دعا:
خدايا! ... چه گويم كه ناگفتنم بهتر است!!!

** ممنون ... خيلي بيشتر از اونكه به نظر مياد!



*** خلق ها كمي متفاوت بودند با منافقین و مجاهدين.